Poems

Learned through life
  • प्रतिक्षा


    ला.....मो...
    प्रतिक्षा !
    धैरताको बाँध फुट्दैछ |
    म सके सम्म जोगाउने प्रयास मा छु |
    कुरूप बन्दै गरेका मान्छेहरु,
    सड्दै गएको संस्कार,
    भत्किदै गरेको देश को
    एउटा कुनामा
    म,
    प्रतिक्षामा बसेको बर्षौ भयो |
    यो बिचमा
    म आफैँ कति चोटी भत्किएँ,
    फेरी आफैलाई बनाएँ,
    कति चोटी |
    कति लामो...
    प्रतिक्षा !
    सायद आशाको अन्तिम सिमाना हुदैन,
    मलाई उसैले बनायो
    कति चोटी
    र उभ्याइदियो यो कुनामा |
    आज सम्म म उभिरहें,
    चलमलाउने ठाउँ सम्म नपाई |
    मेरो देशको
    अनि मेरो
    स्थिति एउटै छ,
    इतिहास देखि |
    म भित्र पनि धेरै चलखेल भयो देश !
    तर म मा पनि कहिले परिवर्तन आएन |
    सधैँ धैरता,
    सधैँ आशा,
    सधैँ सपना,
    लामो प्रतिक्षा....
    एउटै डर छ,
    कतै अस्तित्व सिद्धिन्छ कि,
    प्रतिक्षा सिद्धिनु पुर्बनै ?
    आशा को सायद सिमाना हुदैन |
    जीवन भरको आशा,
    लामो प्रतिक्षा.....

    मिति: 23rd January 2012( ९ माघ २०६८ )