Poems

Learned through life
  • टाउको


    कहिल्यै नभरिने
    असन्तुष्टिको एउटा भाँडो,
    मान्छे |
    एक, दुई, तीन, चार,
    लमक लमक लमक लमक
    अघि पछि
    दायाँ बायाँ
    लम्कन्छ लम्कन्छ
    लम्किरहन्छ |
    जब सम्म भरिन्न त्यो,
    र खाली खाली फुट्छ
    रित्तो...!
    कोलाहल,
    भिड,
    अत्यास्,
    तिर्खा,
    सपना,
    आशाको एउटा त्यान्द्रो |
    थोपरिएको एउटा जिन्दगी |
    सकी नसकी बोकेर
    संसारका टाउकाहरु
    टाउकामा एउटा संसार
    कैयन संसारहरु
    उचालेर,
    टाउको फुटुन्जेल
    असन्तुष्टी बोकेर,
    सन्तुष्टी खोज्दै
    दौडन्छ |
    एउटा टाउको,
    अर्को टाउकाको
    सन्तुष्टी सँग असन्तुष्ट छ |
    अर्को टाउको,
    अर्को टाउकाको
    असन्तुष्टी सँग सन्तुष्ट छ |
    असन्तुष्ट टाउकाहरु,
    असन्तुष्ट मनहरु,
    बिचारहरु,
    इर्श्याहरु,
    लालचहरु,
    सबै सबै एउटा भाडा हुन् |
    जो कहिल्यै भरिन्न |
    मान्छे.....
    एउटा असन्तुष्ट टाउको !!!

    ________गोपाल अर्याल_______
    लेखन मिति: २०६८-०२-०३, मैतीदेवी, काठमाडौँ |